دانستنیها

علمی,تاریخ،تکنولوژی،هنر,تغذیه,هوش,ورزش,رایانه,سلامتی,اندیشه,ادبی,روانشناسی و دیگر مطالب

دانستنیها

علمی,تاریخ،تکنولوژی،هنر,تغذیه,هوش,ورزش,رایانه,سلامتی,اندیشه,ادبی,روانشناسی و دیگر مطالب

دانستنیها

با سلام،در این مجموعه مطالب علمی،سلامت،ورزشی،تغذیه،رایانه،... برای علاقه مندان ارائه می گردد.با تشکر از توجه،انتقادات و پیشنهادات شما.مهندس مجید غفوری با تجربه 30 سال مطالعه پیرامون علوم مختلف.
majidghafouri@kiau.ac.ir
ghfori@gmail.com
پیامرسان telegram.me/metallurgydata
09356139741
مشاوره و سخنرانی

بارکد شناسایی آدرس دانستنیها
بایگانی

metallurgydata@

مجید غفوری

http://s9.picofile.com/file/8324381968/%D9%88%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86_%D8%AF%DB%8C.jpg

هرچه وزن شما بیشتر باشد، به ویتامین D بیشتری نیز نیاز دارید. این به دلیل آن است که اضافه وزن فراهمی زیستی ویتامین D را کاهش می دهد، از این رو بدن در سالم نگه داشتن شما و پیشگیری از بیماری ها با مسیری دشوارتر مواجه می شود.
ویتامین D یکی از مواد مغذی ضروری و مهم برای حفظ سلامت بدن انسان است. این ماده به عنوان قدرتمندترین ابرویتامین ضد ویروس جهان در نظر گرفته می شود.
جدا از موارد دیگر، بدن انسان اساسا برای حفظ و نگهداری از دندان ها و استخوان ها، تقویت سیستم ایمنی و تولید و تنظیم سطوح انسولین به ویتامین D نیاز دارد.
همچنین، ویتامین D در پیشگیری از برخی بیماری های ویرانگر مانند سرطان، بیماری پارکینسون، ام اس، بیماری قلبی، دیابت و سکته مغزی نقش دارد.
شاید فرض کنید اگر مواد غذایی سرشار از ویتامین D مصرف کنید، به اندازه کافی زیر نور خورشید وقت بگذرانید و مکمل ویتامین D مصرف کنید، این ماده مغذی مهم به میزان کافی در بدن شما وجود خواهد داشت. اما متاسفانه، لزوما این گونه نیست.
اگر هر چیزی را که به ویتامین D مربوط می شود را نیز به خوبی مد نظر قرار دهید، همچنان برخی عوامل پنهان وجود دارند که می توانند سطوح این ویتامین را به کمتر از آن چیزی که باید باشد، کاهش دهند.

وزن
هرچه وزن شما بیشتر باشد، به ویتامین D بیشتری نیز نیاز دارید. این به دلیل آن است که اضافه وزن فراهمی زیستی ویتامین D را کاهش می دهد، از این رو بدن در سالم نگه داشتن شما و پیشگیری از بیماری ها با مسیری دشوارتر مواجه می شود.
این در شرایطی است که مصرف ویتامین D بیشتر می تواند حتی به برنامه های کاهش وزن نیز کمک کند. مطالعه ای که در سال 2015 با حضور افراد دارای اضافه وزن و چاق که کمبود ویتامین D نیز داشتند، انجام شد نشان داد که با آغاز مصرف مکمل ویتامین D، وزن آنها نیز در مسیر کاهش هرچه بیشتر قرار گرفته است.

قرار گرفتن در معرض BPA
مطالعه ای که به تازگی در نشریه Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism منتشر شد، نشان داد که قرار گرفتن هرچه بیشتر در معرض مواد شیمیایی مخل فعالیت غدد درون ریز مانند بیسفنول A (BPA) سطوح ویتامین D را در جریان خون کاهش می دهد.
مواد شیمیایی مخل فعالیت غدد درون ریز تقریبا همه جا هستند و پرهیز از آنها می تواند دشوار باشد. اما شما می توانید با نوشیدن آب از محصولات شیشه ای به جای محصولات پلاستیکی، بررسی برچسب تمام محصولات مراقبت شخصی، پرهیز از مواد شیمیایی مخصوص چمن و علف های هرز، پرهیز از غذاهای کنسروی و خرید جارو برقی با کیفیت بالا که به خوبی گرد و خاک، یکی از بزرگترین منابع مواد شیمیایی مخل غدد درون ریز در خانه، را جمع می کند مواجهه با آنها را کاهش دهید.

سن
به گفته پژوهشگران، با افزایش سن انسان، توانایی بدن نیز برای جذب ویتامین D کمتر می شود. به عنوان مثال، فردی که بیش از 70 سال سن دارد هنگامی که برای مدت زمانی مشابه با فردی جوان در معرض نور خورشید قرار بگیرد 30 درصد ویتامین D کمتر تولید می کند. افراد پیرتر از سطوح مواد کمتری در پوست خود برخوردار هستند که پیش ساز ویتامین D را به ویتامین D واقعی قابل استفاده در بدن تبدیل می کنند.
اگر 65 سال یا بیشتر سن دارید، باید ویتامین D بیشتری نسبت به زمانی که جوان‌تر بودید، مصرف کنید زیرا کمبود ویتامین D می تواند به زوال عقل نیز منجر شود.

سلامت کبد و کلیه ها
کبد و کلیه های بیمار می توانند بدن را از جذب موثر ویتامین D باز دارند.
افراد مبتلا به بیماری کبدی، به عنوان مثال، به اندازه کافی صفرا تولید نمی کنند، که این ماده به بدن در پردازش ویتامین D کمک می کند.
افراد مبتلا به بیماری کلیوی نیز به طور معمول با سطوح کم ویتامین D مواجه هستند. در حقیقت، هرچه بیماری وخیم‌تر می شود، سطوح ویتامین D نیز در آنها بیشتر کاهش می یابد.

سلامت روده
اگر ویتامین D مورد نیاز خود را از طریق غذا یا مکمل تامین می کنید، سلامت ضعیف روده می تواند از جذب موثر این ماده مغذی پیشگیری کند. شیره های معده، ترشحات لوزالمعده، صفرای کبد و سلامت روده همگی بر این که بدن چه کاری با ویتامین ها انجام می دهد، تاثیرگذار هستند. زمانی که این موارد عملکرد درستی نداشته باشند، شما ممکن است به آن اندازه که می خواهید ویتامین ها را مصرف کنید، اما بدن در استفاده از بیشتر آنها ناتوان باشد.
یک مثال خوب در این زمینه افراد مبتلا به اختلالات روده و گوارش مانند بیماری سلیاک، پانکراتیت مزمن، سندرم روده تحریک پذیر و بیماری کرون هستند که در جذب ویتامین D عملکرد ضعیفی دارند.
برای بهبود سلامت روده و جذب ویتامین D، شما باید دوز کافی از پروبیوتیک ها را در روز مصرف کنید که می تواند از شما در برابر اثرات قرار گرفتن در معرض BPA نیز محافظت کند. پروبیوتیک ها را می توانید از طریق رژیم غذایی یا مصرف مکمل دریافت کنید.
اگر به واسطه هر یک از این سارقان پنهان ویتامین D در معرض خطر کمبود این ماده مغذی قرار دارید، به طور مرتب سطوح این ویتامین را بررسی کنید. اگر با کمبود مواجه هستید می توانید میزان مصرف روزانه ویتامین D خود را افزایش دهید تا میزانی که توسط بدن جذب نمی شود را جبران کند.
دریافت 5,000 واحد بین المللی ویتامین D در روز توصیه شده است. شاید میزان زیادی به نظر برسد، اما شما می توانید بدون تجربه عوارض جانبی تا 10,000 واحد بین المللی در روز ویتامین D مصرف کنید. اگر از مکمل استفاده می کنید نمونه های ویتامین D3 طبیعی (Cholecalciferol) و نه نمونه های ویتامین D2 مصنوعی (Ergocalciferol) را خریداری کنید.
از منابع غذایی خوب برای ویتامین D نیز می توان به روغن ماهی، ماهی های آب سرد، محصولات لبنی و کره اشاره کرد. در میان سبزیجات تنها قارچ حاوی ویتامین D است و یک فنجان از آن می تواند 114 واحد بین المللی از این ماده مغذی را تامین کند.
همچنین، پوست بدن خود را در صورت امکان روزانه حداقل 20 دقیقه در معرض نور خورشید قرار دهید.

مجید غفوری

http://s8.picofile.com/file/8323816434/%D8%B2%D8%A7%D9%86%D9%88.jpg 

ورزش کردن حتی با نام خود بار مثبتی از جنس سلامت و شادابی را یدک می‌کشد تا جایی که صحبت از صدمه دیدن و عوارض منفی ناشی از ورزش غیر اصولی بسختی در کنار آن می‌گنجد، اما واقعیت آن است که 75تا 90 دقیقه فعالیت فیزیکی شدید و بدون استراحت، مانند ماراتن سرعت، ورزش را از یک روش موثر و غیر قابل انکار برای تقویت سیستم ایمنی تبدیل به عاملی آسیب زننده و مضر می‌کند.
گرچه ورزش نکردن یک اشتباه و در واقع خیانت بزرگ در حق سلامت جسم و روان است، اما ورزش غیر اصولی نیز اشتباهی دیگر است که عوارض منفی آن چه بسا بزرگ‌تر و غیرقابل جبران‌تر نیز باشد. با این‌حال خیلی‌ها نمی‌دانند ورزشی که انجام می‌دهند از محور اصول و قواعد درست خود خارج است و بدتر از آن نمی‌دانند که ورزش غیر اصولی چه آسیبی به بدنشان وارد می‌کند. پس اگر می‌خواهید ورزش اصولی انجام دهید گفت‌وگوی ما را با دکتر مهرداد بهرامیان، فیزیوتراپیست و عضو هیات مدیره انجمن فیزیوتراپی ایران بخوانید.

  ورزش‌های آسیب زننده به زانو
از مهم‌ترین ورزش‌های آسیب‌زا برای زانو می‌توان به ورزش‌های جهشی که ورزشکار با تمام وزن ناگهان روی مفصل فشار وارد می‌کند (والیبال، بسکتبال، فوتبال، کلیه ورزش‌های رزمی و کشتی) اشاره کرد.
از سوی دیگر، حرکت‌هایی که در وضعیت خم مفصل، ورزشکار را وادار به چرخش می‌کند باعث آسیب مستقیم به مینیسک و رباط صلیبی می‌شود و گاهی برای همیشه ورزشکار را از ورزش حرفه‌ای دور می‌کند. بنابراین تقویت درست عضلات زیر نظر یک متخصص فیزیوتراپی می‌تواند از بسیاری ازاین آسیب‌ها جلوگیری کند.

هنگام سرماخوردگی ورزش نکنید
اگر آنفلوآنزا (سرماخوردگی همراه با تب و عفونت) دارید با ورزش خطر بیماری و عوارض جدی آن را زیاد می‌کنید. در طول ورزش جریان خون در قلب حدود پنج مرتبه بیشتر از مواقع عادی است. عامل بیماری آنفلوآنزا می‌تواند روی قلب شما متمرکزشده و سبب التهاب در بافت قلب شود. فعالیت فیزیکی در زمان ابتلا به سرماخوردگی ضرر یا فایده‌ای ندارد، اما ورزش همراه با آنفلوآنزا می‌تواند آسیب جدی به سلامت تان وارد کند.

ورزش برای خانم‌ها بویژه پس از یائسگی
خانم‌ها بعد از 50 سالگی با چند خطر مواجه هستند از جمله کاهش تحرک و افزایش وزن، کاهش سطح استروژن در بدن به دلایلی مثل یائسگی زودرس که هر دوی اینها می‌تواند روند تخریب سطوح مفصلی را سرعت ببخشد.
با این تفاسیر، مشاوره با یک متخصص غدد و کمک گرفتن از یک فیزیوتراپیست برای انتخاب ورزش مناسب و تمرینات آب‌درمانی بهترین انتخاب در این سن است. فراموش نکنید بهترین راه‌حل برای جلوگیری از به تعویق انداختن عوارض کهولت سن، ورزش کردن اصولی و درست است.

ورزش، آرتروز می‌آورد؟!
آرتروز پدیده‌ای است که با روند افزایش سن در همه افراد ایجاد می‌شود و علائمی چون التهاب و تورم و کاهش فضای مفصلی به همراه دارد. ولی این خوردگی و التهاب سطوح مفصلی در ورزش‌هایی که تمام وزن روی مفاصل قرار دارد زودتر اتفاق می‌افتد،بخصوص در ورزش‌هایی مثل وزنه‌برداری و کشتی که این نیروی خارجی بیشتر است.
برای کاهش این نوع آسیب، کفش مناسب و سطح زمین تمرینی حرف اول را می‌زند. چون باعث کاهش عکس‌العمل سطح به سمت مفاصل می‌شود.

اصولی ورزش کنید
گرچه اصول درست تمرین کردن در هر رشته ورزشی و به طور اختصاصی برای هر مفصل متفاوت است ولی اصولی همچون درست گرم کردن با افزایش انعطاف‌پذیری عضلات و تاندون ها، درست سرد کردن با کاهش تجمع اسید لاکتیک در عضلات، کفش و زمین مناسب با کاهش نیروی عکس‌العمل سطح و در نهایت مربی، بدنساز و فیزیوتراپیست کارکشته و متخصص برای هر رشته ورزشی نقش موثری در کاهش عوارض ورزش حرفه‌ای روی مفاصل، بخصوص آرتروز زودرس دارد.

وقتی ورزش بلای جان مفاصل می‌شود
از مهم‌ترین دلایل آسیب‌های ورزشی در بدن بویژه در زانوها می‌توان به عدم رعایت درست گرم و سرد کردن بدن اشاره کرد. اما مهم‌تر از این دو موضوع نباید از تاثیرات ورزش در زمین نامناسب و با وسایل ورزشی غیر‌حرفه‌ای (کفش نامناسب و...) و نیز عدم استفاده از مربی با‌تجربه غافل شد .

عشق فوتبال‌ها مراقب باشند!
پسر بچه‌ها نه تنها در کشور ما بلکه در بسیاری از کشورهای دنیا از کودکی و نوجوانی به ورزش فوتبال علاقه زیادی دارند‌. تا جایی که حتی داخل خانه، حیاط مدرسه، پارک‌ها و نیز باشگاه‌های ورزشی همیشه تعدادی پسربچه عاشق فوتبال بسیار جوان و با انگیزه را می‌بینیم که دوست دارند در هر فرصتی پا به توپ باشند!
اما نکته مهم این‌است که آسیب در ورزش فوتبال بویژه به‌دنبال استفاده از چمن مصنوعی نامناسب بسیار شایع است.گرچه با پیشرفت فناوری زمین‌های چمن مصنوعی بهتری به بازار عرضه شده، ولی کماکان احتمال آسیب در این زمین‌ها به دلیل افزایش نیروی عکس‌العمل سطح بسیار بالاست.
به همین دلیل توصیه اکید فیزیوتراپیست‌ها به همه نوجوانان علاقه‌مند به فوتبال، گرم کردن و سرد کردن اصولی، استفاده از کفش و زمین مناسب و بهره جستن از مربیان متخصص است. گرچه توصیه می‌شود پس از هر آسیب ورزشی با یک فیزیوتراپیست مشورت کنند و از خود درمانی و مراجعه به افراد بی تخصص بپرهیزند.

مجید غفوری

سیستم‌های پیشرانش پیشرفته‌ برای به جلو راندن قابلیت‌های فضایی کلیدی هستند و یکی از انواع امیدوارکننده‌ترین پیشرانش‌ها، موتورهای یونی هستند. موتور یونی، رایج‌ترین نوع آن، زنون؛ با اضافه کردن الکترون یا گرفتن الکترون‌ها به حرکت درمی‌آید. این موتورهای یونی، نیرویی لازم برای پرواز یک ماهواره یا فضاپیما را فراهم می‌کنند.
علاوه بر این، موتورهای یونی بسیار پاک‌تر، ایمن‌تر و کارآمدتر از موتورهای استاندارد موشک هستند. با وجود این، هنوز هم به جهت مقدار سوختی که می‌توانند حمل کنند، محدود هستند. دانشمندان آژانس فضایی اروپا (ESA)، شرکت لهستانی QuinteScience و شرکت فضایی ایتالیایی SITAEL امیدوارند که این موتورها را تغییر دهند. این تیم با موفقیت یک موتور پیرانش یونی را آزمایش کردند که از یک روش به نام پیشرانش تنفس هوای الکتریکی (ABEP) استفاده می‌کرد. این بدان معنا است که موتور از هوا به‌عنوان سوخت استفاده می‌کند.
در حالی که پیشرانش تنفس هوای الکتریکی، ایده‌ی جدیدی نیست، نمونه اولیه‌ی این نوع موتور که توسط مهندسان و دانشمندان آژانس فضایی اروپا ساخته شده است، اولین سیستم پیشرانش در نوع خود است که مولکول‌های هوا را از لایه‌های فوقانی جو زمین می‌گیرد. سپس، به مولکول‌ها یک بار الکتریکی برای شتاب‌دهی می‌دهد و در نهایت مولکول‌های یونیزه را به فضا برمی‌گرداند. این تخریب یون‌ها باعث ایجاد نیروی تراست لازم برای به حرکت درآوردن وسایل نقلیه‌ی فضایی می‌شود. دانشمندان آژانس فضایی اروپا، پس از انجام برخی شبیه‌سازی‌های کامپیوتری، تصمیم گرفتند که موتورهای خود را در دنیای واقعی آزمایش کنند.
این تیم از یک محفظه خلاء در مرکز آزمایشگاه SITAEL در ایتالیا، برای شبیه‌سازی شرایط ۲۰۰ کیلومتر بالای سطح زمین استفاده کردند. سپس با انجام برخی آزمایش‌ها، ثابت کردند که می‌توانند این موتور یونی را با استفاده از ترکیبات نیتروژن و اکسیژن به حرکت در بیاورند.
این بدین معناست که پیشرانش تنفس هوای الکتریکی دیگر صرفا یک نظریه نیست، بلکه یک مفهوم ملموس و کارآمد است که آماده ساخت است تا روزی به‌عنوان مفهوم پایه‌ای برای فضاپیماهای دیگر به کار گرفته شود.
سیستم پیشرانش تنفس هوای الکتریکی، ممکن است از برخی از موتورهای یونی دیگر در حال ساخت، از جمله X3 ناسا، قدرتمندتر نباشد، اما مزیت آن نسبت به موتورهای متداول، طول عمر بالای آن است. از آنجایی که موتورها  یونی سوخت را از هوا می‌گیرند، به طور بالقوه این توانایی را دارند که انسان را به فضاهای دوردست ببرند. وسیله‌ی نقلیه‌ای با موتور یونی می‌تواند از جو یک سیاره به جو سیاره‌ی دیگر برود و قبل از ادامه سفر خود دوباره سوخت‌گیری کند و مهم‌تر اینکه به جای حمل سوخت، هوا را تبدیل به سوخت کند.
البته، هر سفر طولانی، مدت زمان زیادی طول می‌کشد، اما حداقل پیشرانش تنفس هوای الکتریکی، توانایی رسیدن به سیارات دور را فراهم می‌کند. علاوه بر حمایت از ماموریت‌های دوردست در آینده، موتورهای تنفس هوای الکتریکی می‌توانند جایگزین برتری نسبت سیستم‌های پیشرانش فضاپیماهای فعلی شوند. موتورهای دیگر در نهایت سوخت‌شان تمام می‌شود. همچون ماهواره‌ی جستجوگر میدان گرانشی و گردش اقیانوسی یا جی‌او‌سی‌ای GOCE آژانس فضایی اروپا که پس از ماموریتی چهار ساله با اتمام سوختش از کار افتاد.
موتور یونی تنفس هوای آژانس فضایی اروپا می‌تواند وزن فضاپیما را به‌طور چشم‌گیری کاهش دهد که عامل محدودکننده‌ای برای پرتاب‌های فضایی است. به‌عنوان مثال، ماهواره‌ی GOCI، حدود ۴۰ کیلوگرم سوخت زنون را برای موتور خود حمل می‌کرد. برداشتن این محدودیت می‌تواند مزیت قابل‌توجهی برای این سیستم پیشرانش باشد. در حالی که این موتور قدرتمندترین سیستم پیشرانش نیست، اما دارای مزایای چشم‌گیری نسبت به طراحی‌های قدیمی‌تر است و در نهایت، این موتور می‌تواند تبدیل به سیستم نیروی محرکه‌ی مورد علاقه‌ی مهندسان فضاپیما شود.

مجید غفوری