دانستنیها

علمی,تاریخ،تکنولوژی،هنر,تغذیه,هوش,ورزش,رایانه,سلامتی,اندیشه,ادبی,روانشناسی و دیگر مطالب

دانستنیها

علمی,تاریخ،تکنولوژی،هنر,تغذیه,هوش,ورزش,رایانه,سلامتی,اندیشه,ادبی,روانشناسی و دیگر مطالب

دانستنیها

با سلام،در این مجموعه مطالب علمی،سلامت،ورزشی،تغذیه،رایانه،... برای علاقه مندان ارائه می گردد.با تشکر از توجه،انتقادات و پیشنهادات شما.مهندس مجید غفوری با تجربه 30 سال مطالعه پیرامون علوم مختلف.
majidghafouri@kiau.ac.ir
ghfori@gmail.com
پیامرسان telegram.me/metallurgydata
09356139741
مشاوره و سخنرانی

بارکد شناسایی آدرس دانستنیها

در کیهان‌شناسی فیزیکی، تورم کیهانی، پندام کیهانی یا تورم به انبساط جهان اولیه با سرعتی بسیار بیشتر از سرعت نور اشاره دارد. دوره تورمی جهان از ۱۰−۳۶ ثانیه پس از مه‌بانگ تا ۱۰−۳۳ یا ۱۰−۳۲ ثانیه پس از آن به طول انجامید. پس از پایان دورهٔ تورمی نیز جهان به انبساط خود با سرعتی کمتر ادامه داد.
فرضیهٔ تورمی توسط فیزیکدان آمریکایی به نام الن گوث در سال ۱۹۸۰ پیشنهاد شد. در هفدهم مارچ ۲۰۱۴، اخترفیزیکدانان BICEP2 اعلام کردند که موفق به آشکارسازی امواج گرانشی تورمی در طیف توان حالت بی شدند و این به‌منزلهٔ تأیید محکمی بر نظریهٔ گوث بود.
تورم ساختار بزرگ‌مقیاس جهان را توضیح می‌دهد. اغتشاشات کوانتومی در منطقهٔ میکروسکوپیِ تورمی به‌اندازهٔ کیهان بزرگ شده و به دانه‌هایی برای شکل‌گیری ساختار در جهان تبدیل می‌شوند. (شکل‌گیری و تکامل کهکشان‌ها و تشکیل ساختار را ببینید)همچنین بسیاری از فیزیکدانان بر این باور هستند که نظریهٔ تورمی می‌تواند توضیح دهد که چرا جهان از همهٔ جهات یکسان به‌نظر می‌رسد(همسانگردی جهان)، چرا تابش زمینهٔ کیهانی توزیع یکنواختی در همه‌جا دارد، چرا جهان تخت است، و همچنین چرا تاکنون هیچ تک‌قطبی مغناطیسی مشاهده نشده‌است.
بااین‌که هنوز سازوکار تورم از دیدگاه فیزیک ذرات دانسته نیست، اما براساس تصویر ساده‌ای که در دست هست، پیش‌بینی‌هایی انجام شده که توسط آزمایش‌ها نیز تأیید شده‌اند. هم‌اکنون تورم جزئی از مدل استاندارد مهبانگ در کیهان‌شناسی است. ذره یا میدان فرضی که مسئول تورم بوده‌است، اینفلاتون نام گرفته‌است.

جهان چه اندازه بزرگ است؟
جهان هستی بزرگ است، اما چه اندازه بزرگ؟ پاسخ این سوال بستگی به این موضوع دارد که جهان ما محدود است یا نامحدود؟ حتی معنای کلمه ی بزرگ هم واضح نیست. آیا ما در حال حاضر در مورد اندازه ی جهانی‌ صحبت می‌‌کنیم که قابل مشاهده هست یا اندازه ی واقعی این جهان؟
universe روشن کردن معنیِ کلمه ی “بزرگ”، سخت است. آیا در حال حاضر، ما در مورد اندازه ی واقعی‌ جهان صحبت می‌‌کنیم یا اندازه ی جهانی که در محدوده ی دید ما هست؟ پاسخ این سوال زمانی‌ سخت تر و پیچیده تر می‌‌شود که فرضیه دیگری هم مطرح می‌‌شود که آیا جهان محدود است یا نامحدود؟ یکی‌ از مشکلاتی که هنگام بحث در مورد اندازه ی جهان مطرح می‌‌شود، این است که جهان در حال گسترش و انبساط است. نور برای این که از کهکشان‌های دوردست به ما برسد، زمان زیادی را سپری می‌‌کند، در‌ مدتی‌ که نور این مسیر را طی‌ می‌‌کند، جهان همچنان در حال بزرگ شدن است. بنابراین، مشکلی‌ که در مورد این سوال مطرح می‌‌شود، این است که معنای مشخصی‌ برای فاصله در مقیاس جهانی‌ نمی‌توان در نظر گرفت. به همین دلیل، منجمان معمولا بر روی سرخ گرایی یا انتقال به سرخ تمرکز میکنند. هرچه این سرخ گرایی بیشتر باشد، کهکشان مورد نظر دورتر بوده و در فاصله ی دورتری از ما قرار گرفته است.
به عنوان مثال، دورترین کهکشانی که تا به حال مشاهده شده، را در نظر می‌‌گیریم. سرخ گرایی این کهکشان برابر ۷.۵ است. به کمک این عدد و محاسبه ی مدت زمانی‌ که نور طی‌ کرده تا از این کهکشان به چشم ما برسد، می‌توان فاصله ی این کهکشان تا زمین را تعیین کرد. در مورد این کهکشان به خصوص، با سرخ گرایی ۷.۵ این فاصله برابر ۱۳ میلیارد سال است. با دیدن این عدد، ممکن است اینطور نتیجه بگیرید که این کهکشان ۱۳ میلیارد سال نوری دورتر از سیاره ی ما قرار دارد، اما در حقیقت ۱۳ میلیارد سال پیش، جهان ما کوچکتر از این بوده است و در نتیجه کهکشان مورد نظر نزدیکتر به زمین بوده است. با در نظر گرفتن این نکته، پس از محاسبه ی این فاصله، عدد حاصل، ۳.۴ میلیارد سال نوری خواهد بود.



http://s8.picofile.com/file/8304947950/%D8%AA%D9%88%D8%B1%D9%85_%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86.jpg
تصویری هنری از چند جهانی ناشی از تورم کیهانی


در حال حاضر، این کهکشان در فاصله ی بسیار بیشتری از زمین در مقایسه با عدد بالا قرار دارد. پس از اینکه نور از این کهکشان جدا میشود، کهکشان به دور شدن از زمین ادامه میدهد. در حال حاضر این فاصله ۲۹ میلیارد سال نوری است، عددی که قطعا از ۱۳ میلیارد بزرگتر و از ۳.۴ میلیارد هم بسیار بزرگ تر است. معمولا منظور مردم وقتی‌ در مورد اندازه ی جهان می‌‌پرسند، همین عدد(فاصله ی دورترین کهکشان تا ما) است. این فاصله، به عنوان فاصله ی در حال حرکت و البته فاصله و اندازه‌ای که ما اینجا قادر به دیدنش هستیم، شناخته می شود. حال سوال اینجاست که دید ما به چه فاصله‌ای محدود می‌‌شود؟ دورترین نوری که ما میتونیم ببینیم، از تابش پس زمینه ی کیهانی سرچشمه می‌‌گیرد، که سرخ گرایی در حدود ۱۰۰۰ دارد.
به این معنی که فاصله ی در حال حرکت برای تابش پس زمینه ی کیهانی، حدود ۴۶ میلیارد سال نوری می‌‌باشد. اگر خودمان را در مرکز یک کرهٔ بسیار عظیم در نظر بگیریم، جهان قابل مشاهده برای ما، قطری برابر ۹۲ میلیارد سال نوری خواهد داشت. حتی ما می‌‌دانیم که این فاصله ی قابل مشاهده هم، بیشتر و بیشتر خواهد شد. اگر همه ی جهان به اندازه ی همین محدوده‌ای بود که ما در حال حاضر می بینیم، میتوانستیم کهکشان‌هایی‌ که تمایل به جذب به سمت ما را دارند، ببینیم، در حالی‌ که ما چیزی نمی‌بینیم.
در حقیقت، ما هیچ کهکشانی که در یک نقطه ی به خصوص تجمع کرده باشد، را نمی‌بینیم. پس جهان برای همیشه میتواند گسترش و انبساط پیدا کند. این قضیه حتی عجیب‌تر از این هم می شود. برخلاف بعضی‌ از جنجال‌های رسانه‌ ای، اگر نظریه ی تورم کیهانی به اثبات برسد، اینطور به نظر می‌‌رسد که جهان می تواند، با تورمی بنام ” تورم ابدی” شکل گرفته باشد.